Monika Puzianowska-Kuźnicka

Życiorys

Monika Puzianowska-Kuźnicka zakończyła swoje studia na II Wydziale LekarskimAkademii Medycznej w Warszawie w 1989 roku, uzyskując wyróżnienie. Od tego czasu zdobyła tytuł specjalisty w zakresie chorób wewnętrznych. W latach 1993–1996 korzystała z prestiżowego stypendium przyznanego przez John E. Fogarty International Center, podczas którego odbyła pracę w Narodowych Instytutach Zdrowia w Bethesda w Stanach Zjednoczonych.

W 2012 roku ukończyła również studia podyplomowe dotyczące medycyny estetycznej na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. W 1997 roku uzyskała stopień doktora nauk medycznych na podstawie rozprawy pt. Wpływ hormonów tarczycy na aktywację czynników transkrypcyjnych rodziny NF1, co potwierdziło jej badawcze umiejętności oraz wszechstronność w tym obszarze.

W 2003 roku w Instytucie Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk zdobyła stopień naukowy doktora habilitowanego dzięki pracy zatytułowanej Molekularny mechanizm działania receptorów trijodotyroniny in vivo oraz ich udział w rozwoju embrionalnym kręgowców i w procesie neogenezy tkanek ludzkich. Ta znacząca praca badawcza przyniosła jej Nagrodę Prezesa Rady Ministrów w 2004 roku.

W 2011 roku, na mocy postanowienia Prezydenta RP, Monika Puzianowska-Kuźnicka uzyskała tytuł profesora nauk medycznych, co stanowi potwierdzenie jej znakomitych osiągnięć w dziedzinie medycyny.

Obecnie zawodowo związana z Instytutem Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej, w którym pełni funkcję kierownika Zespołu Kliniczno-Badawczego Epigenetyki Człowieka. Jest także aktywnie zaangażowana w działalność Szkoły Zdrowia Publicznego oraz Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie.

Monika Puzianowska-Kuźnicka może pochwalić się autorstwem lub współautorstwem ponad 100 publikacji, a także kilkunastu monografii i podręczników w dziedzinach takich jak endokrynologia, biologia molekularna, gerontologia, geriatrii i innych branż medycznych. Ponadto, aktywnie pełni funkcję promotorki ośmiu prac doktorskich, co świadczy o jej pasji do kształcenia nowego pokolenia specjalistów.

Przypisy