Emil Michał Przychodzki

Życiorys

Emil Michał Przychodzki był synem lek. Jana Przychodzkiego oraz Zofii z Nalepińskich. Swą edukację rozpoczął w gimnazjum klasycznym w Radomiu, które ukończył w 1883 roku. Następnie podjął studia z zakresu medycyny na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uczył się w latach 1883-1888. Po zakończeniu tych studiów, w 1889 roku, rozpoczął dodatkową edukację w dziedzinie psychiatrii w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Sankt Petersburgu pod okiem znanego naukowca, Jana Mierzejewskiego.

W 1904 roku uzyskał stopień doktora medycyny, obroniwszy swoją rozprawę. Swoją karierę zawodową rozpoczął w Szpitalu Psychiatrycznym w Tworkach, gdzie od 1891 roku pełnił funkcję młodszego asystenta. Jego zaangażowanie oraz osiągnięcia doprowadziły do awansu na stanowisko starszego asystenta w 1910 roku, co równoznaczne było z mianowaniem ordynatorem. Emil Michał Przychodzki zmarł w wieku 47 lat, 4 sierpnia 1911 roku, a jego miejsce spoczynku znajduje się na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 44, rząd 6, grób 30).

W 1892 roku, w Warszawie, zawarł związek małżeński z Marią Ireną Butkiewicz, z którą miał trzech synów: Tadeusza, Wiesława oraz Janusza.

Prace

Emil Michał Przychodzki to postać, której dorobek naukowy zasługuje na szczegółowe omówienie. W jego pracach badawczych można znaleźć znaczące informacje, które wpływają na rozwój dziedzin takich jak neurologia oraz psychiatra.

• Daniłło, Przychodzki. O wynikach wieszań w wiądzie mlecza za pomocą aparatu Moczutkowskiego. Przegląd Lekarski, 1890,
• „Obłąkani przestępcy przed sądem”. W: Prace I-go zjazdu neurologów, psychiatrów i psychologów polskich. Warszawa, 1910 s. 513-528.

Przypisy